Wat een lief, hartverwarmend boek is De Statistische Waarschijnlijkheid van Liefde op het Eerste Gezicht toch! Het las werkelijk weg alsof ik naar een goede meidenfilm aan het kijken was in plaats van dat ik een boek las. Het verhaal gaat over een jongen en een meisje die elkaar ontmoeten op een vliegveld (meet-cute). Tot hun verbazing en genoegen zitten ze ook nog eens naast elkaar in het vliegtuig. Tijdens een lange vlucht slaat de vonk over tussen het tweetal, maar jammer genoeg verliezen ze elkaar uit het oog op de plaats van bestemming.

De personages uit dit boek hadden mijn hart al veroverd vanaf hun eerste ontmoeting. Hadley is een meisje van zeventien waar ik denk dat veel meiden zich mee kunnen identificeren. Ze komt uit een gebroken gezin, en staat op het punt haar vaders bruiloft bij te wonen, terwijl ze eigenlijk nog steeds heel erg boos op hem is vanwege de scheiding. Daarom is ze in het begin van het boek nogal nors en koppig, maar Oliver helpt haar dingen in een ander perspectief te zien.

Persoonlijk geloof ik niet zo in liefde op het eerste gezicht, en ik was dan ook behoorlijk benieuwd of de schrijfster me kon overtuigen van een romance die opbloeit in minder dan vierentwintig uur. Maar dankzij de goede dialogen, een paar goedgeplaatste flashbacks van Hadley en nog en aantal andere verrassende en interessante gebeurtenissen vond ik het erg gemakkelijk om me over te geven aan het verhaal.

De dialogen tussen Oliver en Hadley deden me een beetje denken aan Rory en Logan (kennen jullie die nog?) van Gilmore Girls. Beiden flirten ze er lustig op los tijdens de vlucht en ik heb dan ook regelmatig gegiecheld tijdens het lezen omdat het een beetje voelde alsof ik zelf ook in het vliegtuig zat en hen af aan het luisteren was. Maar denk niet dat dit boek niets meer is dan Suger and Spice and Everything Nice, want het boek bevat ook aardig wat drama.

Zoals de moeizame relatie tussen Hadley en haar vader sinds die haar moeder verliet en Amerika verruilde voor Engeland, sterfgevallen en een pregnancy scare. Knap hoe de schrijfster dit allemaal in vierentwintig uur heeft weten te krijgen zonder dat het verhaal onrustig en over de top aanvoelt.

Ik vond het een heel natuurlijk, fijn boek en een leuk boek om te lezen. Zelfs meiden die normaal niet van lezen houden, maar wel van een goede meidenfilm, zou ik dit boek aanbevelen.

Welk boek liet jou achter met een feel-good gevoel?

 

Ken je dat gevoel van wanhoop wat bij je achterblijft wanneer een boek waar je kilometers diep in zit plotseling tot een abrupt einde komt? Ik heb echt een haat liefde verhouding met dat gevoel, want hoewel het van de ene kant een prettig vooruitzicht is dat je geliefde personages nog meerdere avonturen in het verschiet hebben… is de nieuwsgierigheid echt KILLER!

The Selection van Kiera Cass laat me ook met zo’n gevoel achter. Ik begon in het boek onzeker over of het wel echt iets voor mij was. In zijn essentie is het eigenlijk een soort ‘the Bachelor’ in een fris nieuw dystopisch jasje en ik moet zeggen dat ik niet bepaald fan ben van reality tv. Toch wist dit boek me aangenaam te verassen. Het is een erg meeslepend verhaal dat in het begin weliswaar traag op gang komt, maar wanneer de ‘Selection’ dan eindelijk begint wordt je echt opgeslokt door het verhaal.

Ten eerste is het natuurlijk eens iets totaal anders dan dat we gewend zijn van andere dystopische romans. Veel minder moord en doodslag à la de Hongerspelen, Inwijding of Starters… maar juist romantiek, mooie jurken en een knappe prins. En dan ook nog een cover waarvan je innerlijke prinsesje letterlijk een gat in de lucht zal springen.

Het verhaal draait om America die samen met 34 andere meisjes wordt geselecteerd om mee te doen aan de Selection. Zoals ik al zei is dat een soort ‘the Bachelor’ waarbij een heuse prins één van de dames zal kiezen om zijn prinses te worden. America heeft echter weinig zin om mee te doen omdat ze hoteldebotel is op Aspen die haar hart heeft gebroken.

The Selection draait om de love triangle die ontstaat tussen America, Aspen en prins Maxon. Hoewel ik me wist te verzetten om een voorkeur te hebben bij de Twilight boeken, is het vrijwel onmogelijk om niet te juichen voor Aspen of prins Maxon. Hun personages verschillen zo veel van elkaar dat je al snel ontdekt wie van de twee je favoriet is.

De manier waarop America worstelt met haar liefde voor Aspen en zich met klem verzet tegen haar groeiende gevoelens voor prins Maxon wordt zo geweldig beschreven! Het boek zit dan ook vol romantische momenten.

America vond ik een erg leuk personage en de moeite die het haar kost om haar gevoelens op een rijtje te zetten maakt haar erg geloofwaardig en zorgt ervoor dat je je gemakkelijk in kunt leven in haar karakter. Prins Maxon is echt dreamy! Hij is eerlijk en knap, sterk… eigenlijk too good to be true en dat maakt hem wel wat minder realistisch maar niet minder loveable. Ik ben stiekem behoorlijk bereid om dat soort persoonlijkheidsfoutjes te vergeven bij een mannelijk personage als hij dan minstens verschrikkelijk romantisch is. En dat is Maxon absoluut!

Aspen vond ik echt een verschrikkelijk personage. En naar mijn mening is hij absoluut niet goed genoeg voor America. Hij heeft op zich weinig foutjes. Hij zorgt goed voor zijn familie, werkt hard, is al net zo knap als prins Maxon… maar één seksistische opmerking aan het begin van het verhaal verpestte hem echt voor mij.

Ik vond dit een heerlijk boek en baal dan ook als een stekker dat het tweede deel nog op zich laat wachten. Jammer genoeg is het boek ook nog niet verkrijgbaar in het Nederlands. Hopelijk komt daar snel verandering in!

 

***Dit boek is alleen in het Engels beschikbaar***

 

Ik denk dat iedereen wel eens heeft gefantaseerd over hoe zijn of haar leven eruit zou hebben gezien als je in een andere tijd zou zijn geboren. Zo heb ik ook regelmatig gedroomd over hoe het zou zijn om in het Victoriaanse tijdperk theekransjes en feesten bij te wonen en van die schitterende jurken te dragen.

Ik kocht dit boek om de mooie kaft. There I said it! Ik ben oppervlakkig genoeg om een boek te kopen puur vanwege zijn mooie kaft. Niet dat ik ook maar een seconde spijt heb gehad van mijn beslissing om dit boek te kopen hoor. Sterker nog, daags nadat ik deel één uithad, sprintte ik zowat naar de winkel om delen 2 en 3 ook te bemachtigen want dit is een serie die maakt dat je door wilt lezen!

Het verhaal gaat over een meisje van 16 die eigenlijk haar hele leven al in de schaduw staat van haar nichtje Charlotte. Naast haar nichtje voelt ze zich vaak gewoontjes en minderwaardig, ondanks het feit dat Gwen zo haar eigen talenten heeft. Ik vond de opmerkingen die Gwen achter de rug van haar nichtje om maakte echt heerlijk venijnig. Hun concurrentie werd echt zo leuk beschreven dat het bijna mijn favoriete aspect van het boek was.

Het boek leest een beetje als een puzzel. Wanneer je een boek leest waarin de hoofdpersonen van hot naar her door diverse tijdperken springen is het belangrijk dat alles op het einde goed in elkaar past. Aangezien dat Robijnrood nog maar het eerste deel in de serie is, laat het boek je met een heleboel onbeantwoorde vragen achter wat mij persoonlijk echt giga-nieuwsgierig maakte. Pas in Smaragdgroen, het derde en laatste deel van de serie vallen de puzzelstukjes op zijn plek.

Altijd als ik een boek lees of een film kijk over tijdreizen dan verdeel ik deze in twee categorieën. Geloofwaardige verhalen en verhalen waar je met een rubberen satéprikker nog allerlei gaten in kunt prikken. Robijnrood viel wat mij betreft in de eerste categorie. Omdat je vanaf het begin van het boek te maken hebt met een familie waarin het tijdreizigersgen voorkomt, helpt het jou als lezer om het tijdreizen als iets heel normaals te zien. Dat vond ik erg knap van de schrijfster.

Verder heeft het verhaal veel scènes waar menig meisje van zal snoepen. Denk aan chique kostuums en weelderige jurken. Maar er zijn nog veel meer dingen die dit boek de moeite waard maken. De luchtige schrijfstijl, en het ene mysterie na het andere… om nog maar niet te spreken van de spanning en de humor! Kortom, een echte aanrader!

Wist je trouwens dat er al serieuze plannen bestaan om deze boeken te verfilmen? Weliswaar in het Duits (hoogstwaarschijnlijk) maar dat mag de pret niet drukken. Ik kan niet wachten om deze leuke personages op het witte doek te bewonderen.

Waar Wanneer zou jij naar toe gaan als je door de tijd kon reizen?

Een tijdje terug kon je op Chicklit.nl kans maken op het Ebook Glazuur van Lisette Jonkman. En guess who was a lucky winner… jawel, mijn vraag werd als één van de tien leukste uitgekozen door de schrijfster herself en niet veel later ontving ik de gedigitaliseerde versie van het boek.

Op een vrije dag, waarop het zonnetje hoog aan de hemel stond, vond ik dat het het perfecte moment was om mezelf eens lekker te trakteren op het lezen van wat goede chicklit. En ik kan je wel verklappen dat ik af en toe hardop heb moeten lachen om dit boek.

Het verhaal gaat over Sophie, ze droomt over grootse dingen, maar durft nog niet goed om werkelijk stappen te ondernemen om haar idealen te bereiken. Één onschuldig sms-je zorgt echter voor een domino effect van gebeurtenissen die Sophies leven compleet op de kop zetten.

Ik vond de hoofdpersoon van dit boek zo ontzettend leuk! Ik herkende mezelf namelijk heel vaak terug in haar lotgevallen. Okay, er was één punt in het verhaal dat ik haar hardop uitmaakte voor naïeve doos. Maar verder verder was ze zo echt dat het hele boek voelde alsof één van mijn vriendinnen haar meest gênante geheimen met me deelde.

Ook de andere personages zijn goed beschreven, stuk voor stuk hebben ze bijzondere eigenschappen die maken dat ze erg kleurrijk en interessant maakte. Hierdoor kun je ook erg gemakkelijk een beeld vormen van de personages.

Er zit een heerlijke vaart in het verhaal waardoor ik niet anders kon dan het boek in één ruk uitlezen. Ik vond Glazuur echt een heerlijke chicklit, en kijk nu al uit naar het volgende boek van Lisette Jonkman.

-->Trouwens, voor het vragenvuur met Lisette Jonkman op Chicklit.nl klik je hier<--

Als lid van de Chicklit.nl leesclub was ik één va de gelukkigen om het boek Vlinders voor altijd van Jill Mansell te mogen reviewen. Hoewel ik nooit echt de hype rondom haar boeken heb begrepen, vind ik haar boeken wel heerlijk als luchtig tussendoortje. Door de bijzondere schrijfstijl van Jill Mansell lijkt het soms alsof je naar een soap zit te kijken, in plaats van dat je een boek leest. Dit komt vooral doordat ze verschillende verhaallijnen naadloos met elkaar weet te verweven.

Ik vond Vlinders voor altijd een erg leuk boek, maar het ontwikkelde zich minder snel dan ik zou willen. Ik vond dat sommige momenten te langdradig waren, en andere momenten werden juist niet genoeg uitgediept. Erg jammer. Ook ergerde ik me een beetje aan alle toevalligheden. Dat vond ik niet echt passen bij de schrijfstijl. De karakters worden allemaal zo realistisch neergezet, dat zo’n toevalligheden gewoon niet lijken te passen. Wat ik wel leuk vond waren de verschillende personages. Want ondanks dat ik niet echt een klik voelde met hoofdpersoon Lara, kon ik me wel heel erg inleven in haar beste vriendin Evie.

Lara was voor mijn smaak een beetje onvolwassen. Helemaal tegenover Flynn. Wel vond ik dat haar band met dochter Gigi erg mooi werd beschreven.

Na het lezen van de laatste bladzijde voelde ik me zacht gezegd een beetje onvoldaan. Ik vond de ontknoping erg tegenvallen.

Al met al, wanneer iemand mij vroeg wat ik van dit boek vond kan ik eigenlijk niet meer zeggen dan; mwah.

Een echte aanrader voor de liefhebsters van de Shopaholic reeks is dit boek van Holly McQueen. Toen ik in de winkel stond en dit boek kocht had ik gerekend op een ‘okay’ boek, maar het was echt super grappig!

Isabel wil namelijk een bestseller schrijven maar het ontbreekt haar aan een aantal essentiële dingen, nee… pen en papier heeft ze wel. Maar discipline, concentratievermogen en inspiratie…? Daar ontbreekt het onze heldin wel een beetje aan.

Isabel merkt al snel dat ze nogal heeft onderschat hoe moeilijk het is om een boek, laat staan een bestseller te schrijven, en fantaseert er lustig op los over hoe geweldig haar leventje zal zijn als ze straks een beroemd schrijfster is. Iets wat me erg aantrekt in haar karakter.

Zoals ik al zij vond ik het boek een beetje vergelijkbaar met de Shopaholic boeken van Sophie Kinsella. Niet alleen wat betreft de schrijfstijl, maar wat mij betreft hadden Becky Brandon geboren Bloomwood en Isabel Bookbinder zusjes kunnen zijn.

Net als in Shopaholic word het verhaal soms onderbroken door brieven, lijstjes of dagindelingen van de hoofpersoon, wat ik op zich een leuke aanvulling vind op het verhaal. Maar de brieven van Isabel aan de Minister vond ik dan weer wel net een beetje too much.

Al met al vond ik het een erg leuk boek, met veel humor en een verhaal dat zich op vlot tempo ontwikkeld. Leuk voor als je een keer wat lichters wilt lezen.